Luljeta Lleshanaku

Poetka, dziennikarka, autorka scenariuszy. Urodziła się w roku 1968 w rodzinie prześladowanej politycznie. Dzieciństwo i wczesną młodość spędziła na zesłaniu w zapadłej wsi. Dopiero po upadku komunizmu, w roku 1992, mogła podjąć naukę w szkole wyższej. Ukończyła studia z zakresu języka i literatury albańskiej na Uniwersytecie Tirańskim. Opublikowała kilka zbiorów poezji: Sytë e somnabulës (Oczy lunatyka, 1993), Këmbanat e së dielës (Niedzielne dzwony, 1994), Antipastorale (1999), Fëmijët e natyrës (Dzieci natury, 2006). Za tomik Palca e verdhë (Żółty szpik, 2000) otrzymała w 2001 roku najważniejsze albańskie wyróżnienie literackie – „Srebrne Pióro”. W roku 2009 na Międzynarodowym Festiwalu Literackim w Słowenii zdobyła nagrodę „Kristal Vilenice” dla najlepszego poety. Mieszka w Tiranie.

Dzieci natury

Tom Dzieci natury poświęcony jest osobom bliskim poetce – pokoleniu jej rodziców i dziadków, ich hartowi ducha w zmaganiu z brutalną rzeczywistością komunizmu. Ta poezja jest jednak daleka od polityki. Przesłaniem zbiorku, wyrażonym w tytule, jest afi rmacja wewnętrznej, na turalnej siły człowieka, zdolnego do przeciwstawienia się temu, co nieludz kie. Człowiek odrzucony przez świat i Boga żyje w rzeczywistości, która ogołaca go z każdego marzenia, troski i tajemnicy – i która jednocześnie staje się surowym testem charakteru. Jedyną siłą, która motywuje pokolenia żyjące w skrajnej nędzy i w politycznym strachu, jest wyzwanie rzucone samemu sobie: przeżyć fi zycznie, a przede wszystkim godnie. To właśnie poczucie godności nadaje sens ich egzystencji, a ów sens odnajduje się w zwykłym życiu – w narodzinach, miłości i śmierci. Poszukiwanie, kształtowanie i obrona siebie, własnego „ja” w czasach, kiedy jednostka liczyła się najmniej, sprawia, że człowiek staje się naprawdę wolny.